روزهای زندگی

التهاب و حرف ها دارم و می ترسم! قله های بلند دره های عمیق تری دارند روزهای زندگی...

مراجع یه دختری حدود ۴۰ ساله بود که اضافه وزن خیلی شدید داشته و مادرش هم هربار بحث میشده می گفته ایشالا وزنشو کم کنه درسش رو ادامه میده، ایشالا وزنشو کم کنه یه شوهر خوب می کنه، ایشالا وزنشو کم کنه باید یه جا مشغول به کار شه و دختره هم با یه حالت توام با امید و آرامشی حرف های مامانشو تایید می کرده، اول شوکه شدم که این خانم تو ۴۰ سالگی چقدر امید داره و چقدر انگیزه داره آفرین ولی بعد یه مدت که گذشت متوجه شدم نه این امید نیست که من تو چشمای اون دختر میدیدم بلکه آسودگی از اینه که میتونه به بهانه ای کمبود هاشو به تعویق بندازه و توجیح کنه. چون وزنش پایین نمیومد پس نتیجه می گرفت که خب عیبی نداره اگه درسم رو تموم نکردم اگه شوهر نکردم و ..حالا شده حکایت ما! به بهانه مشکلات دروغ میگیم؛حق همدیگرو میخوریم؛ پشت چراغ قرمز فحاشی میکنیم ؛ خیانت میکنیم....فعلا فقط به خودسرزنشگری خوب می رسم که خب اینم خودش یه حرکت رو به جلوه :)))ولی مطمئنم مسیر درست و انتخاب کردم روزهای زندگی...ادامه مطلب

دیدم امروزدلم می خواهد دختر کولی این شهر من باشم !!که به پاهایم خلخال محبت بزنمصورتم گندمی و چادرم گوشه ای از گندم زاردلم از جنس صداقت بودهخودم از هر چه شکستن بیزارمن دلم می خواهد معرکه بر پا کنم امروز در این شهرو به هر گوشه به هر جا تندتر از آن باد که همه می بینند و نمی بینندبدوم پا به پای کودکانی چرک آلودکه همه تنهایندسرو صورت ٬دست و پاهاشان خاک آلود ولی زیباینددست به دستم باشندکوچه تا کوچه برقصیم وبکوبیم و بخوانیم از عشقاماباید برومدر این شهر همه خسته اندبوی بهارنارنج هم دیگر به وجد نمی آورد وکولی رخت می بندد از حیات زندگان ومیرود تا ادامه سرگردانیهایش را در جهانی دیگر داشته باشد...اینجا نفسم سخت تنگ است روزهای زندگی...ادامه مطلب

همه میگویند: چه مهربان است این بانو! و کسی نمیداند لبخند تو است روی لبهام وقتی آنسوی دریاها یادم میکنی روزهای زندگی...

اندوه بزرگیست چه باشی! چه نباشی! ای بــــادِ سبـک ســـار مــرا بگـذر وُ بگــــذار روزهای زندگی...